برو و پشت سرت را هم نگاه نکن ،

گفتی برایت از احـساس عاشقانه ام بگویم و سکوت کردم ،

میدانی نازنینم حس میکنم خالی شده ام ...

خالی از همه احساس های قشنگ و عاشقانه ،

رویای من کمی دیر آمدی شمع احساسم سوخته و به انتها رسیده

به كوري چشم تو هم كه باشد
حالم خوب ِ خوب است
اصلا هم دلم برايت تنگ نشده
حتي به تو فكر هم نمي‌كنم
باران هم تو را دیگر به ياد من نمي‌آورد
... مثل همين حالا كه مي‌بارد
لابد حالا داري زير باران قدم مي‌زني
چترت را فراموش نكن
لباس گرم را هم

چند وقتیه که دارم گذشته و الان خودمو مرور میکنم
میبینیم ما آدما چقدر بی انصافیم
چقدر خودخواهیم
همیشه از اونایی که دوسمون دارن غافلیمو هنوز به اونی فکر میکنیم که دوسمون نداره و اندر خم اون
کوچه ایم...!
به قول شریعتی که میگه: من تورا دوست دارم تو کس دیگری را و دیگری مرا و اینطوره که همه ما تنهاییم
این شریعتیم بعضی وقتا چیزای خوبی گفته
اما ای کاش اینطور نبود
باز گفتم کاش!!!!
اگر اشک ها نمی بود داغ ... ها
سرزمین وداع را می سوزاند
کسی را که خیلی دوست داری همیشه زود از دستش میدی
پیش از آن که خوب نگاش کنی مثل پرنده ای زیبا بال می گیره
هنوز بعضی از حرف هات را بهش نگفته بودی
هنوز همه لبخندهای خود را بهش نشان نداده بودی
همیشه این گونه بوده است کسی را که از دیدنش سیر نشده ای
زود از دنیای تو می رود .
دلم به درد می آید وقتی سرنوشت را به نظاره می نشینم
کاش می شد سرنوشت را با آن روزهای شیرین عجین کرد
نفرین به بودن وقتی با درد همراه است .
من از قصه زندگی ام نمی ترسم من از بی تو بودن و به یاد تو زیستن
و تنها از خاطرات گذشته تعذیه کردن می ترسم .
زندگی ام در اوج جوانی بین شب و روزهایی است که باید بهترین
سال های زندگی ام باشد ، چنان به هم گره خورده است
که منجر به نابودی همه جانبه ام می شود .
ای کاش می تونستم از دستت فرار کنم
ولی فرار میکنم همونطور که تو فراری بودی از عشق
روز به روز داریم از هم دور میشیم

آخرین باری که از ته دل

برای رفتنت گریه کردم

گفتی: تمامش کن . . .

از آن روز

به احترامت

چنان از ته دل می خندم

که گاهی فراموشم میشود

رفته ای ! . .

همون شب دلم گرفت..

یه قبرستون با چندین تا قبربعضی قبراش قدیمی هستن...بعضیاشم جدیدهر روز، تو ساعتای مختلف، تنها میرم توش قدم میزنم

تنهای تنهاسر بعضی قبرا بیشتر میرم وساعت ها بهشون خیره میشم از کنار خیلی هاشون هم بی تفاوت رد میشم

بعضی وقتا میشینم ومنظره قبرستون رو از دور نگاه می کنم چه دور نمای غمگین و سرد و ساکتی داره وقتی به این منظره خیره میشم به خودم میگم وای...چقدر آدم کشتی هر چند وقت یه بار یکی رو میارم و توش دفن می کنم، اما هربار که دفن کردن آدما توش به هفته ای چند تا میرسه به خودم میگم بسه جنایتکار! برو یه گوشه تنها شو تا مجبور نشی با یکی دیگه آشنا شی که مجبور بشی بکشونیش قبرستون کشتن بعضیاشون خیلی سخته بعضیا رو هم دلم نمیاد...اما چاره ای ندارم اما قبرستون من با همه قبرستونا فرق داره! هر از گاهی یکی از زیر خاک میاد بیرون و دوباره برام زندگی می کنه چقدر قشنگ میشه نه؟! اما زیاد زنده نمیمونن... چون اگه بدرد زندگی میخورد نمی کشتمش خدا میدونه منم تو چندتا قبرستون مدفون شدم یعنی اونجا هم به قبر من سر می زنن؟یا تو قبرستون دلشون گم شدم   

خیلی سخته که بعضی وقتها آدم کاری رو که دلش نمیخواد باید انجام بده...

خیلی سخته وقتی آدم حسی رو که به میلش نیست باید بوجود بیاره...

خیلی سخته آدم حرفهایی که باب دلش نیست میزنه...

خیلی سخته آدم کسی رو که دوست داره بهش بگه واسم تفاوتی نداری...

بعضی وقتها اینجوری میشه...زندگی رو نمیشه دور زد باید با حقایق رو به رو شد.